Miejsca gromadzenia odpadów stałych

Wymagania dotyczące sytuowania na działkach budowlanych miejsc na pojemniki służące do gromadzenia odpadów stałych reguluje rozdział 4 działu drugiego rozporządzania Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422, z późn. zm.) (dalej: „rozporządzenie w sprawie warunków technicznych”). Obowiązująca od 1 stycznia 2018 r. nowelizacja powyższego rozporządzenia objęła również swoim zakresem kilka kwestii związanych z czasowym gromadzeniem odpadów stałych. Zmiany zostały wprowadzone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 14 listopada 2017 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. poz. 2285).

Zgodnie z § 22 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych na każdej działce budowlanej należy przewidzieć miejsca na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych, z uwzględnieniem możliwości ich segregacji. W rozporządzeniu wprost określono, że miejscami tymi są zadaszone osłony lub pomieszczenia ze ścianami pełnymi bądź ażurowymi, wyodrębnione pomieszczenia w budynku spełniające odpowiednie wymagania określone przepisami prawa, a także utwardzone place do ustawiania kontenerów z zamykanymi otworami wrzutowymi. W wyniku omawianej nowelizacji od 1 stycznia 2018 r. obowiązuje przepis § 22 ust. 2 pkt 4 powyższego rozporządzenia, na mocy którego miejscem przeznaczonym do czasowego gromadzenia odpadów stałych będzie również utwardzony plac z nadziemnymi otworami wrzutowymi i podziemnymi lub częściowo podziemnymi kontenerami, czyli pewnego rodzaju wolno stojący zsyp.

Nie uległy natomiast zmianie wymagania określone w § 22 ust. 3 i 4 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Tym samym między wejściami do pomieszczeń lub placami przeznaczonymi do gromadzenia odpadów stałych, a miejscem dojazdu samochodów śmieciarek wywożących odpady powinno być utwardzone dojście, umożliwiające przemieszczanie pojemników na własnych kołach lub na wózkach. Ponadto miejsca do gromadzenia odpadów stałych przy budynkach wielorodzinnych powinny być dostępne dla osób niepełnosprawnych.

Odległość miejsc na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych od okien i drzwi do budynków oraz od sąsiedniej działki

W § 23 ust. 1 pkt 1-3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych wskazano, że odległość miejsc do gromadzenia odpadów stałych, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1, 3 i 4, powinna wynosić co najmniej 10 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi, 3 m od granicy działki budowlanej oraz 10 m od placu zabaw dla dzieci, boisk dla dzieci i młodzieży oraz miejsc rekreacyjnych. Wymóg ten nie dotyczy miejsc określonych w § 22 ust. 2 pkt 2 powyższego rozporządzenia stanowiących wyodrębnione pomieszczenia w budynku. Ponadto treść przepisu § 23 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, w zakresie w jakim reguluje odległość miejsc do gromadzenia odpadów stałych od placów zabaw, boisk i miejsc rekreacyjnych, jest tożsama z unormowaniem § 40 ust. 3 tegoż rozporządzenia, który również przewiduje dla takich obiektów co najmniej dziesięciometrową odległość od śmietników.

Warto również zwrócić uwagę, że przed 1 stycznia 2018 r. przepis § 23 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych określał trzymetrową odległość miejsc gromadzenia odpadów stałych w stosunku do granicy z sąsiednią działką. Po nowelizacji odległość ta odnosi się do granicy działki budowlanej. W rezultacie obowiązek projektowania miejsc gromadzenia odpadów w odległości co najmniej 3 metrów od granicy dotyczy tylko przypadków gdy sąsiednią nieruchomością jest działka budowlana.

Od powyższych zasad w § 23 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, przewidziano trzy wyjątki dotyczące zachowania odległości. Pierwszym wyjątkiem jest możliwość sytuowania miejsc do gromadzenia odpadów stałych nawet przy granicy nieruchomości pod warunkiem, że miejsca te stykają się z takimi (podobnymi) miejscami na działce sąsiedniej. Przykładowo, jeżeli na działce sąsiada stoi w granicy zadaszona osłona z ażurowymi ścianami, inwestor może na sąsiedniej działce usytuować utwardzony plac do ustawiania kontenerów. Istotne jest, aby miejsca te stykały się ze sobą, co oznacza, że muszą ze sobą graniczyć.

Drugi wyjątek dotyczy sytuacji gdy inwestor prowadzi roboty budowlane polegające na przebudowie istniejącej zabudowy. W takim przypadku można wszystkich odległości z ust. 1 § 23 powyższego rozporządzenia zmniejszyć maksymalnie o połowę pod warunkiem uzyskania opinii państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego.

Ostatnim wyjątkiem jest zabudowa jednorodzinna, zagrodowa i rekreacji indywidualnej. W tym przypadku istnieje pełna dowolność w sytuowaniu miejsc gromadzenia odpadów stałych, pod warunkiem zachowania odległości od placu zabaw dla dzieci, boisk dla dzieci i młodzieży oraz miejsc rekreacyjnych. W praktyce regulacja ta daje możliwość projektowania śmietników w granicy działki sąsiada, nawet w sytuacji gdy na sąsiedniej nieruchomości miejsce gromadzenia odpadów znajduje się w innej części działki. Należy dodać, że przed wejściem w życie nowelizacji przepisu § 23 ust. 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, w przypadku zabudowy jednorodzinnej, zagrodowej oraz rekreacji indywidualnej odległości ustanowione dla miejsc gromadzenia odpadów od okien i drzwi do budynków oraz od granicy z sąsiednią działką mogły być jedynie odpowiednio zmniejszone. Przepis ten dopuszczał również możliwość sytuowania zadaszonych osłon lub pomieszczeń na granicy działek, jeżeli stykały się one z podobnymi urządzeniami na działce sąsiedniej, bądź też przy linii rozgraniczającej od strony ulicy.

Wskazać również należy, że oprócz minimalnych odległości, w § 23 ust. 5 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych przewidziano także maksymalną odległość sytuowania miejsc gromadzenia odpadów stałych. Wynosi ona 80 metrów i liczona jest od najdalszego wejścia do obsługiwanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, zamieszkania zbiorowego lub użyteczności publicznej do miejsca do gromadzenia odpadów stałych, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1, 3 i 4. Wymaganie to nie dotyczy budynków na terenach zamkniętych.

Usytuowanie trzepaków

Od 1 stycznia 2018 r. zniesiono obowiązek projektowania przy budynkach wielorodzinnych trzepaków. W poprzednim stanie prawnym trzepaki należało sytuować przy miejscach do gromadzenia odpadów stałych, przy zachowaniu odległości nie mniejszej niż 10 m od okien i drzwi do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Obecnie możliwe jest dowolne usytuowania trzepaka bez zachowania minimalnych odległości od okien i drzwi do budynków. Pozostaje mieć nadzieję, że w tym przypadku wygra zdrowy rozsądek i nikt nikomu nie postawi trzepaka pod oknem.

 

2 Responses to Miejsca gromadzenia odpadów stałych